Dağların Kızı

Sızıyor zaman akşam yıldızlarından,
Gece, elinde fırça boyuyor bulutları…
Sıcak, terli ay, dalgın geçerken dağlarından,
Tan ağarır, öyküsü damlar ıslak saçlarından…

Gölgelerde tutulu yaz bahçesi düşleri,
Yaralı ve darmadağın çıplak güneşi,
Eksik sözler asılı ahraz dilinde
Gözlerinde bin parçaya bölünür küs burgusu…

Aşkı içmiş kederinin gölgesinde,
Türküleri titrerken ayaz kucağında,
Üşür yalçın tepeler…

Dağların kızıdır o,
Öper alnından küheylanın…
Saçlarını savurur geleceğinin hükmüne
Orman uyanır göğsünün neminde
Soyunur rüzgâr soluyan teninde
Kokusu dolanır baştanbaşa dağlara
Nehirler çağıldar, ağaçlar gizini fısıldar…
Dağların buzul sarhoşluğunda,
Ak güvercinler uçurur avuçlarından…

Sarar bulutları kanayan yarasına,
Açar kanatlarını uzun yolculuğa,
Özgürlüğün mavi durağanlığında…
İçinde ki boşluğun rüzgârını öper,
Yüreğine gizlenmiş birkaç düşle,
Kendine döner, dağlara düşer sesi…
Ayak izi kalır kuşların seviştiği dağlarda,
Dünden güne, günden geleceğe…


Hatice Kürklü

Yağmurun Elleri

Kışta açan çuha çiçeği filiziyim
Renklerimde dans ediyor yağmurun elleri
Koy başını omzuma
Omzunda ağlayacağım…

İklimime doğan anıların koyağında
Sade kahvenin telvesiyim
Sımsıkı sarıl bana
Boynunda uyanacağım…

Kaybolurken bir yunusun sırtında
Bembeyaz bir güvercin havalandı
Tut ellerimden
Sıkıca tutacağım…

Kurmaca yaşamın kıyısında
Her var oluş umutlara gebe
Bak gözlerime
Zamanı durduracağım…

Hatice Kürklü

Aşık Kadını Ağlatmayın

//Ay ışığında yıkar saçlarını,
Avuçlarından içer gözyaşlarını,
Umarken sonsuz mutluluğu//

Rüzgâr hafifçe eserken bir kadının gözlerinde,
Susturup sözcüklerini, vurmayın akşamın sislerine
Yüzünü kuşatmış gülüşlerinin her zerresini,
Karanlık dehlizlere kilitlemeyin…

----------Aşk büyütür her doğan günle kadın,
----------Suskularını yükler dev boyutta dalgalara,
----------Sırça sandıkta saklı yüreğine nakışlar sevdasını
----------Aşkın hükümdarlığını çizer gönül mabetlerine,

Gözlerini karanlık kuşatmışken serçe ürkekliğinde,
Ağlatmayın iklimsiz düşlerini sonbahar gölgeleriyle…
Sırlayacakken en güzel mevsimlerini sessizce,
Volta vurup hançerlemeyin umarsızca…

----------Gökkuşağında ısıtırken kırılgan kimsesizliğini,
----------Mehtap düşer denize, Ay’ın omzunda ağlar sessizce…
----------Bakir tomurcuklar büyütür kabuk bağlayan yaralarında
----------İncinmişliğin rüzgârları dolansa da ruhuna, kelebekleri salar gökyüzüne…

Âşık bir kadının yüreğine sakın pranga vurmayın
Sevda yüklü bahçesine zehirli sarmaşıklar sarmayın
Gözlerindeki hayata tutunma ışığı karartmayın…
Sabaha doğan masalsı düşlerini çöle döndürmeyin…

Ağaçta çiçek,
Yürekte meltem,
Gözlerde mercan,

Kadının,
Sevdası Hümeyra…


Hatice Kürklü

Beyin Fırtınası

Sen’din,
Gülüşüme günü döndüren…
Aklının sabitliğinde adımı sayıklayan,
Şarap misali kana kana içen…

Ben’dim,
Şimşekler çaktıran yıldızsız gecelerde,
Gökle dağın buluştuğu yerde
Hüzün şelalesi süzdüren…

Sen’din,
Volkan gibi zamansız yanan sönen,
Kuralsızlığına kurallar koyan…
Yüreğini mezatlara veren..

Ben’dim,
Tabularıma ağ gibi duvarlar ören,
Yanılgılarımı gözlerinde çözemeyen
Seni benden çekip duran…

Offf!
Ben mi sendim, sen mi ben,
Bilemedim,
Karıştırdım…

Belki, seni sevdim
Belki bendeki seni
Belki beni sevmeni sevdim..

Belki beni sevdin
Belki sendeki beni
Belki seni sevmemi sevdin
Neyse,
Kapattım bu konuyu…
Konuşmanın yetmediği zamanlardayım
Şimdi desem ki,
Beynimin resmi çizebilir misin?


//Köstekli dünyanın gel gitlerinde,
Ben sende tutukluyum azat et beni.//

Hatice Kürklü

Sanma ki Meftun Sözlerine

//Lodos vurmuş saçlarıma, gül dikerken
Heyhat, güneşimi indiremedim //

Kör kurşun vurdu sevdanın gölgesinin de sözü
Buruk bir lezzet hasadın da, düşler kahır…
Kekremsi tatta hasretlere tutsak olurken gönül
Teslim olur naif ruh, yeniden yaşatılan anılara
Gülüşleri asılır günahsız gözlerine
Nefesi kesilir avaz avaz

//Dem olur zaman, yas olur s/özüm
Gözlerine değmedi ki hiç g/özüm//

Çarmıha asılan sesi titrerken, şiirleri yitik,
Bakışlarında durmaksızın başlar sağanak…
Devşirme yılların yapraklarını asar tubanın dallarına
Daha gönül yangınları son bulmamışken
Ya arşa uzanıyor yalnızlık ya gönül mabedine

//Sonbaharın mahşerinde sessizliğin
Sen şimdi nerede, nasıl susacaksın//

Günahkâr sızıları dokunur tenine
Gözbebeklerinde ki cürüm
Kıyameti fitilleyerek çizecek tenini…
Şimdi yanacak durmaksızın alev alev
Yosun gözler külleriyle kapanırken
Dudak kıvrımlarında buruk gülümseyişle
Gitme zamanı şimdi
Gitme zamanı…

//Nafile, artık türabını hoş edemez
Yürek vurgun, kanat kırık//


Hatice Kürklü

Herşey'ime

Canım,
Canımın içi
Nev-i baharım
Yüreğini gözüm gibi sakladığım
Gözlerimin gözlerine diyeceği var

Canım,
Can yoldaşım,
Diğer yarım,
Gülüşünü yüreğimde sakladığım
Yüreğimin yüreğine diyeceği var

Kader çarkım,
Gönül nikâhım,
Bereketim,
Sesini sesimde sakladığım
Sesimin sesine diyeceği var

İhtilalim,
Pusulam,
Şems’im
Dünüme bugünüme yarınlarıma sakladığım
Yıllarımın sana diyeceği var..

Samanyolu’m
Şahsına münhasırım,
Eşref-i mahlûkatım
Işığına sevgimi sakladığım
Sevgimin sevgine diyeceği var

----------------------Ben seninle varım
----------------------Ufkum seninle azat
----------------------Ruhum sevginle dingin
-------Bir sen var ki bulduğum
-------Bir sen var ki gördüğüm
-------Bir sen var ki sevdiğim
//Benden öte benden ziyade//
(Barış Manço’nun en sevdiğim şarkısından)
Seni seviyorum çok seviyorum…

Hatice Kürklü