Yamalı hayat

Yenilgileri sevemedim hiç

İsyankâr yanım ağır bastı hep

Gitmeleri de sevemedim hiç

Günaşırı karanlık tüneller hep

Ama bir gün bakacaksın

Ben yokum

Küllerini toplamış doludizgin gidiyorum

Sokaklar ıssız ve sessiz

Yağmur bizsizliğe yağıyor

Sahipsiz kalmış kahkaha kuşları

Gözlerin gibi, sözlerin gibi

Şarkılarda susar

Şiirlere acı bulaşır

Güneş bile ısıtamaz içini

Eylül yitirir kimliğini

Çaresiz,

Yapraklarını döker hazan bahçelerine

Oysa biz şiir sağardık düşlerimizden

İki çakıl taşıydık

Çöllerde serap, keramettik biz

Bölüşürdük saatleri

Dilimizde yemlerdik sözcükleri

Rüyalarda buluşurduk

Sen akşamdın ben sabah

Gündoğumu, gün batımıydık biz

Hayatın piyangosuyduk kampanalar çaldıran

Köktük, sarmaldık dal budak salan

Türküsüydük ceylan gezen dağların

Zeytin ağacıydık yaprağını hiç dökmeyen

Yoksa yoksa

Yaması mıydık zamanın

Sahi

Biz hiç biz olduk mu?

H.Kürklü