Yıldızlar yağsa

Bu şehirde ruhum göçebe
Yalnızlığım
Haykırışlarım
İsyanlarım
Yarınlarım
Sussa artık iç seslerim
Tükense bitse


Konfeti gibi yağsa yağmurlar
Düşlerimi eksem gül ağaçlarına
Yediveren gibi açılıp saçılsa
Kanatlar taksam omuzlarıma
İstediğim yere gidip gelsem
Uzaklar yakın olsa
Işıklar sızsa hücrelerime


İçimde cılız bir mum ışığı
Söndü sönecek
Yorgunum ben dünden
Rüzgâr bile sallıyor yaprak misali
Göçebe ruhum direnmede
Ayaklarımsa ona itaat etmekte


Bu şehir maviden siyaha dönmekte
İlmik ilmik düğüm düğüm
Şimdi uyuyayım
Siyahtan maviye dönerken uyanayım
Güvercinler kanat çırpsın
Çiçekler şenlendirsin
Güneş doğsun
Dua olsun…


Hatice Kürklü