Yol bittiğinde

Çocukluğumu özledim
Annemim naneli çorbasını
Babamın yedi ajansını dinlemesini
Abimin kızmalarını
Ablamla çekişmelerimizi
Kardeşimi yağmurlu günlerde aramayı özledim
Okul arkadaşlarımı da,
Özlemeye başladım herkesi



Çocuk yüzümü,
Kırık dökük oyuncaklarımı
Tebeşir kokusunu özledim


Yıllar nasıl da değiştiriyor insanı
Aynada ki ben miyim?
Gökyüzü hep aynımıydı?
Yağmurlu havalar,
Kasvetli akşamlar,
Yasaklar,korkular hep aynımıydı..


Gidenlere küsmedim
Zamansız ayrılıklar kahretse de
Hayata tutundum sıkı sıkı
Yine de çiçeksiz baharlara sitem etmedim


Ölüm herkesin başında
Kimse bilmez kaç yaşında, nerede, nasıl
Eğer ki sevmeyi sevilmeyi bilmişsen
Bir solukluk ömründe
Tebessümle biter son nefes

Hatice Kürklü