Meçhuldü mor akşamlar

Yaz akşamlarından birinde
Bulamadığım aşka rastladım
Selam verecektim usulca
Ne olduğunu anlamadan
Uçurumda köprüler yıkıldı aniden
Sesim tam ortasına düştü
Işıklar içindeyken ben
Kaldım yapayalnız ta dibinde
Önüm deniz arkam dağ
Bıçak gibi keskindi rüzgârlar
Dalgalar hışımla vurdu sahile
Alabora oldu duygular
Çırpındım mor akşamların meçhulünde
Gölgelerle kol kola
Yorgun misafiriydim zamanın
Sığınacak yer arayan ceylan gibi
Küçüldü küçüldü dünya
Başımda göğün uğultusu
Yıkıldı köprüler kaldım
Hüzün kulvarlarında
Sızım sızım yüreğim sanki harman
Elimi kalbime koydum çarpıyordu
Yaşıyordum aynı anda cenneti ve kıyameti
Taşıdığım selamı alıverdim usulca
Hızla
Bir yıldız kaydı
Ve
Ben uyandım :)


Hatice Kürklü