Mutsuzluğun Resmi

Bahar da açan güllerim mi?

Hayallerimi yıkan diken miydin?

Rengi de değişiyor güllerimin

Hayallerimse dökülüyor denize

Issızlığında kalırken yalnızlığın

Sensizliği büyütüyorum koynumda

Öyle içine düşmüşüm ki

Hiçbir şey iflah etmiyor beni

Ölesiye yorgunum

Oysa ben

Yaşamaya âşıktım

Kalbimde insan sevgisi

Ömrümü ısıtan kış güneşi

Renk cümbüşü umutlarım

Motif motif yaşanmışlıklarım

Kendi hayatımın başkahramanı

Şimdi dokunsanız ağlayacağım

Yıldızları sayardım sessizce

Tek tek isim verirdim usanmadan

Evlerin yanan ışıkları

Dumanı tüten bacalar

Parkta oynayan çocuklar

Mor düşlerim dilimde şen türküler

Mutlu olmam için yeterdi

Dolunaylı gecelerin

Şavkı vururdu yüzüme

Esintilere bırakırdım saçlarımı

Eğilerek öperdim çiçekleri

Kelebekler havalanırdı nazlı nazlı

Şimdilerde kar taneleri düşüyor üstüme

Serin serin ıslatıyor yüzümü

Hava dona dönüyor ayaz mı ayaz

Bütün pencereleri kapatacağım

Dokunmayın bana ağlayacağım

İncecik çizgisinde hayatın

Kırık dökük anıların

Resmini çizer gibi…